۹اوت ۲۰۲۵ - تحلیل بلند مدتی که به ‌تازگی در نشریه‌ ی Diabetes Care منتشر شده است، نشان می‌ دهد که شاخص‌ های حاصل از پایش مداوم گلوکز (CGM) می‌ توانند به‌ طور مؤثری خطر مرگ در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ یا نوع ۲ را پیش ‌بینی کنند. این مطالعه به رهبری دکتر توموکی اوکونو و همکارانش از بخش آمار زیستی دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس، انجام شد و نشان داد که داده‌ های CGM می ‌توانند ارزیابی دقیق‌ تری از خطر نسبت به اندازه‌ گیری سنتی HbA1c ارائه دهند.

در این پژوهش، ۲۷۵۲فرد بزرگسال ۲۱ساله یا بیشتر از سیستم مراقبت سلامت امور کهنه ‌سربازان آمریکا بررسی شدند که ۶۵ درصد ازآن‌ ها مبتلا به دیابت نوع ۲بودند. همه ‌ی شرکت ‌کنندگان بین سال‌های ۲۰۱۵تا ۲۰۲۰از دستگاه ‌های CGM شرکت Dexcom استفاده کرده بودند، و حداقل ۱۰روز داده‌ ی CGM در بازه ‌های ۱۴روزه، سه‌ ماهه یا شش‌ ماهه داشتند. این داده‌ های گلوکز با پرونده‌ های الکترونیکی سلامت پیوند داده شد و شرکت ‌کنندگان تا پنج سال پس از شروعCGM  از نظر مرگ‌ومیر کلی پیگیری شدند.

در زمان آغاز استفاده از CGM، میانگین سنی شرکت ‌کنندگان ۶۴سال بود و مدت میانگین استفاده از CGM تقریباً سه سال بود. در طول دوره‌ ی پیگیری، ۴۰۷ نفر فوت کردند. تحلیل آماری با استفاده از مدل‌ های کاکس چند متغیره و با تنظیم برای عوامل شناخته ‌شده‌ ی خطر مرگ انجام شد و شاخص ‌های مختلفی از CGM از جمله: میانگین گلوکز (MG)، زمان در محدوده‌ ی هدف (TIR)، زمان بالاتر از محدوده (TAR)، ضریب تغییرات (CV)، و شاخص خطر گلوکز(GRI)، مورد بررسی قرار گرفتند.

یافته‌ های اصلی این مطالعه شامل موارد زیر بود:

· میانگین قند خون بالا، زمان بیشتر در محدوده ‌ی بالا، ضریب تغییرات بالا و شاخص خطر گلوکز بالا در دوره ‌ی شش ‌ماهه با افزایش قابل توجه خطر مرگ در پنج سال آینده مرتبط بودند.

· زمان بیشتر در محدوده ‌ی هدف گلوکز(TIR) با کاهش خطر مرگ مرتبط بود.

· نسبت ‌های خطر برایMG (۱٫۱۸)، TAR (۱٫۲۰)، CV (۱٫۱۸)، GRI (۱٫۲۳) وTIR (۰٫۸۳) بودند، که همگی دارای ارزش P کمتر یا مساوی ۰٫۰۱بودند.

· این ارتباط‌ ها حتی پس از تنظیم برای سطح HbA1c در همان دوره نیز معنادار باقی ماندند.

· ارتباط بین نوسانات گلوکز (CV) و مرگ‌ومیر به‌ طور مستقل از سایر شاخص‌ هایCGM  باقی ماند و قوی ‌ترین ارتباط در افرادی با HbA1c پایین ‌تر مشاهده شد.

· نتایج مشابهی در دوره‌ های کوتاه ‌تر پایش CGM نیز مشاهده شد که نشان ‌دهنده‌ ی ثبات این یافته‌ ها می باشد.

پژوهشگران خاطرنشان کردند که اگرچهHbA1c  همچنان یکی از پایه‌ های مدیریت دیابت است، اما تنها میانگین قند خون را نشان می ‌دهد و نوسانات یا مدت زمان افت و افزایش قند خون را منعکس نمی ‌کند. در مقابل، داده‌ های CGM تصویری پویا تر از کنترل قند خون ارائه می ‌دهند و می ‌توانند به پزشکان کمک کنند تا افراد پرخطر را که ممکن است بر اساس مقدار HbA1c نادیده گرفته شوند، شناسایی کنند.

در مجموع، این مطالعه بر اهمیت استفاده از شاخص ‌های CGM- به ‌ویژه میانگین قند خون، زمان در محدوده‌ ی هدف، و نوسانات قند خون- در ارزیابی خطر بلند مدت تأکید دارد. نویسندگان تاکید کردند که این رویکرد می ‌تواند راه را برای مداخلات هدفمندتر به‌ منظور کاهش مرگ‌ومیر در افراد مبتلا به دیابت هموار سازد.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/cgm-metrics-strongly-predict-5-year-mortality-risk-in-diabetes-study-shows-153182